In de Yoga energetica wordt er een onderscheid gemaakt tussen twee fundamentele principes Bṛṃhaṇa en Laṅghana

Bṛṃhaṇa - बृंहण = Yang, Prana

  • sterker maken
  • tonificatie, vermeerderen
  • kracht uitstralen
  • hitte
  • activiteit
  • snelle oefening
  • expansie
  • energie leverende voeding
  • inademing
  • borstkas
  • naar buiten gericht, ogen open
  • verhogen van stofwisseling

Laṅghana - लङ्घन – Yin, Apana

  • afvoeren
  • rustig maken
  • sedatie, reductie
  • kalmte uitstralen
  • trage oefening
  • opbouwende voeding
  • uitademing
  • buik
  • naar binnen gericht, innerlijke focus
  • herstel

Bol en hol

De menselijke wervelkolom is uniek onder alle zoogdieren omdat deze zowel primaire als secundaire krommen vertoont.

  • De primaire krommingen van de wervelkolom omvat de bolling in de bovenrug en de holling in de onderrug.
  • De secundaire krommingen van de wervelkolom omvat de holte van de nek en de bolling van het heiligbeen.

Alleen een echte tweevoetige heeft al deze krommingen nodig. Boom zwaaiende en krom lopende primaten hebben wel een holte in de nek maar geen holte in hun onderrug. Daarom kunnen ze niet lang comfortabel op twee benen lopen.

De primaire bolling was de eerste voor-achter wervelkolomcurve die tevoorschijn kwam toen waterwezens de overgang naar het land maakten. In de baarmoeder als de embryo nog in zijn waterige oorsprong bevindt is de wervelkolom nog in een primaire bolling.

Het verandert voor de eerste keer van vorm wanneer het hoofd de haarspeldbocht van het geboortekanaal bereikt en de nek voor het eerst zijn secundaire holling ervaart. Van ondersteboven hangen in een baarmoeder verandert de houding naar rechtop. De oprichting blijft zich door ontwikkelen omdat het gewicht van het hoofd omhoog gehouden wordt. Dit begint met rechtop zitten. (Ongeveer 9 maanden). Na maandenlang kruipen over de vloer waarbij het hoofd wordt opgetild ontstaat het begin van een holte in de onderrug.

Na 12 tot 18 maanden als het kleine mensje begint te lopen ontstaat er met gewicht in de voeten vanuit de holte in de onderrug een opstuwing die voor oprichting zorgt. Op de leeftijd van 3 jaar begint wervelkolom in de onderrug hol naar voren te vormen, hoewel dit uiterlijk pas op de leeftijd van 6 tot 8 jaar zichtbaar zal zijn. Pas na de leeftijd van 10 jaar neemt de onderrug curve volledig zijn volwassen vorm aan.

Aum (ohm)

Als klank (mantra)
Elke klank geeft een bepaalde trilling. Alsof de trilling besmettelijk is resoneert er van alles mee met de vibratie van de klank. In het lichaam en zelfs op celniveau vindt er een echo van de trilling plaats. De klank Aum komt uit het Sankriet en weerspiegelt de oertrilling van het universum. Het staat symbool voor de scheppende kracht en tegelijkertijd ook voor de beleving van het oneindige.
Er zijn verschillende theorieën over het symbool
en manieren van uitspreken. De klank bestaat eigenlijk uit drie verschillende klanken die in elkaar overlopen.

A klank

Deze klank is wat zwaarder, donkerder en laat je resoneren in je onderbuik. De A is zowel in het Latijnse als in het Sanskriet alfabet de eerste letter. In de onderbuik is de Apana energie het meest actief. De A klank stimuleert de onderste chakra’s. Aarde verbinding, het materiele aspect van het bestaan, dat wat tastbaar is. De energetica van “A” is openen, naar buiten, spreiden.

O of OE klank

De O of OE klank heeft een iets hogere toon en is daarmee ook iets hoger in je lichaam te voelen. Vooral in de borstkas zal deze klank trilling teweeg brengen. De O of Oe klank heeft iets ronds en iets van uitzetting in zich. De klank zet wel uit maar is iets minder openend dan de A klank.

M klank

De M klank doe je met een gesloten mond. De trilling kun je binnen in je hoofd voelen vibreren en soms resoneert dit door tot in de top van je hoofd. In het hoofd is de Udana energie het meest actief.

Als symbool

Het symbool kan verwijzen naar allerlei drie-eenheden die je steeds weer terug ziet komen in allerlei religies en filosofieën. In het Christendom kennen we bijvoorbeeld het begrip de vader, de zoon en de heilige geest. In het Hindoeïsme Brahma (schepper), Shiva (vernietiger), Vishnu (in stand houden).

Het verwijst ook naar de 3 vormen van ons bewustzijn.

  • Dromen
  • Droomloze slaap
  • Wakker

Het verwijst ook naar verleden, heden, toekomst


Wat is een Asana?

In de Hatha Yoga wordt er een onderscheid gemaakt tussen losmaakoefeningen en traditionele houdingen. De losmaak oefeningen worden vooral gebruikt als voorbereiding van de traditionele houdingen. Bovendien zijn losmaak oefeningen ideaal als alternatief wanneer een traditionele houding te moeilijk of te zwaar is. De traditionele houdingen worden “Asana’s” genoemd.

In het Sankriet schrijf je het zo आसन de letterlijke vertaling is houding of zitten

Omdat de hedendaagse yogascholen meer verwesterd zijn en er meer nadruk wordt gelegd op de lichamelijke kant van yoga (houding en beweging) is de betekenis van Asana zoals we het nu gebruiken anders dan ze het vroeger ervaarde. Traditioneel is elke lichaamshouding een meditatieve manier om te verinnerlijken.

Het woord Asana kan worden gebruikt om in grote lijnen te verwijzen naar het fysieke en energetische effect van yogahoudingen. Meestal wordt Asana alleen maar gebruikt om een ​​enkele pose of positie te beschrijven.

In de yogales hoor je steeds het woord Asana achter de naam van de positie (achtervoegsel). het Sanskrietwoord voor de lotushouding is bijvoorbeeld Padmasana, en de halve maanhouding wordt Ardha Candrasana genoemd.

De oefeningen in de yogales worden opgebouwd uit een reeks van oefeningen die op elkaar zijn afgestemd en vloeiend in elkaar doorlopen, zoals de schakels van een ketting. Een bekende oefenserie is bijvoorbeeld de Surya Namaskar, (zonnegroet) die is samengesteld uit twaalf verschillende Asana’s. De krijgerserie is een reeks staande houdingen.

Oorsprong van Asana’s
Yoga is ontwikkeld door de Indus-Sarasvati-beschaving die bijna 5000 jaar geleden in Noord-India bestond.

Bron: https://www.eltonyoga.com/blog/yoga-history-and-philosophy-2-indus-saraswati-civilisation

Hun heilige teksten, gezamenlijk bekend als de Rig Veda, bevatten rituele houdingen/bewegingen en mantra's die door Vedische priesters werden gebruikt om te mediteren.

Omdat Asana in het Sanskriet 'houding of zitten' betekent, denken experts dat de eerste yoga-Asana’s eenvoudige zithoudingen waren die gedurende lange tijd werden uitgevoerd om beter te kunnen mediteren.

Terwijl yoga zich ontwikkelde en werd beïnvloed door andere culturen, evolueerden verschillende Asana’s om yogabeoefenaars in staat te stellen zichzelf fysiek en spiritueel uit te dagen. Zo heeft de medische praktijk, de tantra, de danskunst en de vechtkunst invloed gehad op de ontwikkeling van traditionele yogahoudingen.

Traditioneel werden Asana’s gebruikt om de stroom van subtiele energieën (India = Prana, China = Qi, Japan = Ki) in het lichaam, te vergroten en het balans te herstellen tussen de verschillende energetische lagen van waaruit de mens is opgebouwd. Deze lagen worden ook wel Kosha’s genoemd en worden voorgesteld als sluiers die over elkaar heen liggen.

Oorsprong van de namen van Asana’s
De namen van veel van de klassieke Asana’s zijn afgeleid van hindoegoden en religieuze figuren, mythologische figuren die in oude Indiase geschriften staan of dieren die in de regio voorkomen.

Een enkele pose wordt vaak met verschillende namen genoemd - dit komt omdat Sanskriet niet met dezelfde alfabettekens wordt geschreven als Engels, dus er zijn verschillende spellingsopties.

Verschillende stromingen binnen de Yoga hebben ook vaak hun eigen naamvariaties voor verschillende Asana’s.

Het is je misschien opgevallen dat er verschillende uitleg en betekenis gegeven wordt aan het woord “Asana”. In de oude Indiase traditie werd er anders mee omgegaan dan in de hedendaagse Westerse Yogaschool.

Laozi

Laozi is een naam die je krijgt door sociaal respect.

Lao - – oud
Zi -
- meester

Er wordt aangenomen dat Laozi een bewaarder van de archieven voor het koninklijk hof was tijdens de Zhou periode (waarschijnlijk tussen de 6e of 4e eeuw voor Christus). De legende zegt dat hij nooit een school heeft had maar toch veel studenten en discipelen aantrok die werd geïnspireerd zijn door zijn leringen.

Dàodéjīng / Tao Te Ching
- Dào
- dé
- jīng

Het is een van de belangrijkste geschriften van het Daoïsme, dat naast het confucianisme en boeddhisme een van de grote drie Chinese filosofieën is. Het boek stamt uit de 6e eeuw voor Chr.
De teksten zijn eerst mondeling overgeleverd en rond 300 voor Christus opgeschreven. Alhoewel het niet duidelijk is of het werk afkomstig is van één of meerdere auteurs wordt Laozi meestal gezien als de schrijver. De
Dàodéjīng is een bundel van 81 korte teksten. Het behandelt allerlei zaken van het leven zoals mystieke, ontologische en ethische aspecten.

Dao -
Vaak wordt dit vertaald als “de weg”. Eigenlijk is de betekenis veel ruimer. Het betekent ook zoiets als onbenoembare bron, het eerste beginsel. Als je de Dao volgt dan ga je niet tegen (je eigen) natuur in.

Wúwéi - 無爲
Doen door niet te doen. Veelal werkt niets doen beter dan ingrijpen. Als je krabt wordt je jeuk alleen maar erger. Als je in een vlek wrijft dan wordt deze alleen maar groter. Los laten van zinloos verzet en erop vertrouwen dat alles zichzelf reguleert.

Laozi beschrijft twee manieren van Dao, de manier van mensen en de manier van aard. Wanneer beide werelden harmoniseren noemen we het Zirans (zìrán), omdat, op het einde, en het begin, het is dezelfde bron. De manier van Dao voor mensen wordt genoemd Wuwei 無爲(wúwéi). Alles tegen onze natuur is tegen de Dao.

Een toeschouwer zijn
Laozi benadert altijd vanuit het perspectief van een toeschouwer. De wereld beschouwen als jouw spiegelbeeld of als verlengstuk van je zintuigen. De mens als (onder)deel van de natuur. Veel mensen raken uit balans omdat ze tegen hun eigen natuur ingaan. Hele groepen gaan tegen de natuurlijke staat van zichzelf en van de aarde in. Als je nooit hoefde te oogsten om aan eten te komen weet je niet hoe de boeren werken en daarom weet je niet hoe je het voedsel moet waarderen.

Wees de zwakste om de sterkste te zijn
Water beweegt mee en neemt de vorm aan waarin het komt. Zelfs het scherpste object krijgt het niet stuk. Je kunt het niet samen drukken.

Water zal blijven lopen en zal niet worden geschaad door zelfs de scherpste objecten, niemand kan het stoppen want het zoekt altijd weer naar andere manieren om verder te bewegen. Het spoelt het verleden weg en zoekt naar nieuwe wegen om zijn weg te vervolgen.

Back to top